Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7593 K.2013/12444

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.07.2011 tarih ve 2011/403-2011/666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine dair Kanun uyarınca, davalı banka nezdinde tasarrufu teşvik hesabı açıldığını, müvekkilinin çalıştığı iş yerinin tasarrufu teşvik primlerini süresinde bankaya yatırdığını, ancak davalı bankanın yatırılan paraları hesap sahiplerinin hesaplarına geçirmediğinin ortaya çıktığını ileri sürerek, şimdilik 1.100,00 TL’nin faiz ve nemasıyla birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişti; ıslahla talebini 1.899,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 178,42 TL anapara ve 1.720,59 TL nema alacağının davalı bankadan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.