Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7796 K.2013/10968

Taraflar arasında görülen davada Afşin Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2010/733-2012/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesindeki vadesiz mevduat hesabındaki 3.473,68 TL'nin üçüncü kişiler tarafından şifresi kırılarak Sadettin Kormaz isimli kişinin hesabına aktarılmak suretiyle boşaltılmış olduğunu, davalı ... yetkililerinin işlemler sırasında herhangi bir uyarıda bulunmadıkları gibi aynı tarih ve saatlerde işlemlerde bir anormalliklerin olduğunu, davacıya telefonla bildirdiklerinde hesapların dondurulduğunu ancak çok geç kalındığını, dava dışı üçüncü kişinin parayı çektiğini,bankanın gerekli önlemleri almaması ve güvenliği sağlayamaması nedeniyle kusursuz sorumluluğu bulunduğunu iddia ederek 3.473,66 TL'nin 23/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının internet şifrelerinin telefon sim kartının kopyalanması ve kişisel bilgisayarının saldırıya uğraması sonucu ele geçirilmiş olduğunu, müvekkili bankanın kusuru bulunmadığını, bankanın gerekli tüm güvenlik önlemlerini aldığını, davacının kişisel bilgisayarı ile cep telefonunu saldırılara karşı muhafaza edemediğini, sim kart kopyalanması ile ilgili olarak müvekkili bankaya kusur izafe edilemeyeceğini, davanın dava dışı Avea İletişim Hizmetleri A.Ş’ye ihbar edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bankaların güven kurumu olmaları, bu nedenle müşterinin güven duyarak davalı banka nezdinde bulunan mevduatının özenle saklanması gerektiği, güven kurumu olan bankaların hafif kusurlarından da sorumlu olduğu, davalı bankanın davacının haberi olmadan bilgisayar korsanlığı yolu ile mevduatının başka bir hesaba aktarılmasının önlenmesi konusunda gerekli güvenlik önlemlerini almayarak tam kusurlu olduğu, gerekçesiyle 3.473,66 TL’nin davacının hesabından çekildiği tarih olan 23/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.