Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7862 K.2013/14437

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2007/367-2011/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından el konulan ve müvekkili yed’inde bırakılan dava dışı 3. kişilere ait kaçak mazotun 03.03.2006-10.06/2007 tarihleri arasında tahakkuk eden ardiye ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 275.174,00 TL (153.883,20 euro) ardiye ücretinin olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yed'inde bırakılan kaçak mazot ile ilgili yasal prosedürün yerine getirildiğini, müvekkilinin ardiye ücretinden sorumlu olmadığını, dava konusu kaçak mazotun davacıya bedelsiz devredildiğini bu nedenle ardiye ücreti talep edemeyeceğini savunarak davanm reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 4926 sayılı kaçakçılıkla mücadele kanununa göre el konulan eşyanın teslimi ve saklanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkmdaki yönetmelik hükümlerine göre dava konusu kaçak mazota davalı tarafça el konulmasından sonra el konulan eşyaların depolanması yüklenmesi boşaltılması ve nakliye gibi nedenlerle yapılan masrafların Gümrük Müdürlüğünce karşılanması gerektiği, davacının kaçak mazota el konulduğu tarihten 5607 sayılı Kaçakcılıkla mücadele Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle ardiye ücreti talep edebileceği,

5607 sayıılı Kaçakçılıkla mücadele Kanunu ile dava konusu kaçak mazot davacıya bedelsiz tahsisi edilmiş sayılacağından bu tarihten sonra ardiye ücreti talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 120.064,68 Euro ardiye ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, kaçak zannı ile davalı tarafından el konulan motorin türevi maddenin davacıya ait depoda saklanmasından kaynaklanan ardiye ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun geçici 4. maddesi gereğince, eşyaya el konulduğu tarihten itibaren, anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarih olan 31.03.2007 tarihleri arasında kalan süre için ardiye ücreti talep edebileceği kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da anılan Kanun maddesinde,

Mülga Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun ile bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa göre kaçak zannı ile el konulan veya Gümrük Kanunu'na göre Devlete intikal ederek kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerde muhafaza edilmekte olan akaryakıtlardan bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla tasfiyesi yapılmamış olanların, bunları muhafaza eden kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelere bedelsiz tahsis edileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda da anılan Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle eşyanın tasfiyesi yapılmamıştır.

Bu durumda, anılan Kanun maddesine göre, kaçak zannı ile davalı tarafından el konulup davacıya ait depoya bırakılan eşya, el konulma tarihinden itibaren davacıya ait olacağından ve bu nedenle davacı kendisine ait olan eşya için ardiye ücreti talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.