Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/7976 K.2013/21782

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/02/2013 tarih ve 2012/528-2013/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından verilen 13.12.2007 tarih 18 O 99/07 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 5718 sayılı MÖHUK'un 54. maddesinde düzenlenen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 18.05.2012 gün, 2010/15465 Esas, 2012/8186 Karar sayılı ilamında, tenfizi istenilen kararın kesinleştiğinin belirtilmesine ve bu hususun davacı yararına usuli müktesep hak oluşturmasına, ayrıca davalı tarafça da kendisine Lahey Sözleşmesi uyarınca 09.04.2009 tarihinde yapılan tebliğden sonra yabancı mahkeme ilamının temyiz edildiğine ve bozulduğuna dair bir savunmada bulunulmamış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.