Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8110 K.2013/10970

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 tarih ve 2012/520-2013/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd.

Şti. ile davalı ... arasında imzalanan ruhsat kiralamasına ilişkin sözleşmenin teminatı olarak davalıya çok sayıda bono verdiğini, bu bonolara diğer davacı müvekkillerinin kefil olduğunu, ancak bu sözleşmenin hiçbir zaman ifa kabiliyeti bulmadığını ve akabinde sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle fesh edildiğini, ancak teminat bonolarının müvekkiline iade edilmediğini, fesih sonucu teminat bonolarının veriliş sebebi ve teminat fonksiyonunun ortadan kalktığını, teminat bonolarının bedelsiz kaldığını iddia ederek dava konusu bonolardan dolayı müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitine ve bonoların iptaline,

%20 kötü niyet tazminatının da davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, TTK.'nın 776-779 ncu maddeleri arasında düzenlenen ve TTK.'nın 4.1. maddesine göre davanın mutlak ticari bir dava olduğunu, bu nedenle davanın görevsiz mahkemede açıldığını, davanın Ticaret Mahkemelerinde açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan 06/08/2012 tarihli Ruhsat Devir Sözleşmesi'ne göre uyuşmazlığın iktisadi işletmenin devrinden kaynaklandığı, davacılardan gerçekte bonoları düzenleyen keşideci Ekolap Sağlık Hizmetleri Tic.A.Ş. ve keşidecinin avalisti Sevgi Sağlık Hizmetleri A.Ş’nin ticari kuruluşlar olup, sözleşmenin her iki yan açısından da ticari nitelikte olduğu,

ayrıca HMK’nın 4.1.a bendinde kira ilişkisinden doğan tüm uyuşmazlıkları konu olan davaların Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkisinde kaldığı ifade edilmiş olmakla birlikte bu konuda HMK'na göre daha özel ve daha sonra 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK.'nın 4.1.a bendi gereğince Ticaret Kanunu'nunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarını mutlak ticari dava kabul ettiği ve Kanunun 5. maddesinin ise tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görev olduğu hükmünü getirdiği,

gerekçesiyle davacıların dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep halinde dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava ruhsatlı ve malzemeli hastane binasının 5 yıl süre ile davacıya kiralanmasından kaynaklandığına göre 6100 sayılı HMK'nın 4/4-a maddesi uyarınca mahkeme davaya bakmaya görevlidir. Bu husus nazara alınmadan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.