Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8141 K.2013/22356

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2013 tarih ve 2011/300-2013/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin pastacılık ve gıda ürünleri alanında tanınmış firma olduğunu, davalı ile müvekkili şirketin Ankara şubesinin dekorasyon ve projelerinin çizimi peyzaj, mobilya ve benzeri bütün imalat işlerinin yapımı konusunda anlaştıklarını, ancak davalının bu iş kapsamında edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle taraflar arasında husumet doğduğunu, davalının www.skmmimarlik.com adlı internet sitesinde müvekkiline ait "pelit" ve "zamane kahvesi" marka ve logolarını izinsiz kullandığını,

müvekkili şirketin referans olarak gösterilmesine ve sitede markalarının yer almasına muvafakatları olmadığının ihtar ile belirtilmesine rağmen halen kullanmaya devam ettiğini, siteden müvekkile ait görselleri ve müvvekilin isim ve logosunu müşteriler bölümünden kaldırmadığını, davalının bu eyleminin 556 sayılı KHK hükümlerine ve TTK'da haksız rekabeti düzenleyen maddelere ayrırılık teşkil ettiğini, ileri sürerek müvekkili markasının davalının internet sitesinde ve her türlü mecrada kullanımının men'ine, 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu eylemin müvekkil tarafından davacıya ait markaların haksız kullanımından değil davacının kendisine verilen hizmet nedeni ile davacıya verilen hizmetlerin referans olarak gösterilmesinden kaynaklandığından asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, sitede müşteriler ve projeler kısmında yer alan pelit ve zamane kahvesine ait görsel bilgi ve haberlerin müvekkili tarafından davacıya verilmiş olan hizmetler nedeni ile haklı olarak kullanıldığını, müvekkilinin davacıya toplam 7 adet şubenim dekorasyon projeleri ve buna uygun imalatlarını yaptığını,

dolayısı ile müvekkilinin web sitesinde referanslar arasında yer alan davacıya ait görsel bilgi ve haberlerin müvekkili firma tarafından davacıya verilmiş hizmetler nedeni ile haklı olarak kullanılmakta olduğu ve gerçek durumu yansıttığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının sitesindeki "referanslar'' sayfası tıklandığında diğer hizmet verilen markalarla birlikte davacıya ait ''Pelit'' şekil markasının da yer aldığı, ''Pelit'' üzerine tıklandığında davalı tarafın davacı iş yerlerinde yürüttüğü projelerle ilgili resimlerin yer aldığı, somut olayda, davalının internet sitesinde, daha önce projelerini yürüttüğü davacıya ait "Pelit'' şekil markasının kendi reklamını yapmak amacıyla referans olarak kullanıldığının sabit olduğu,

ancak davalı tarafın, davacının hak sahibi olduğu markanın kullanıldığı ürün ve hizmetlere ticari etki yaratacak biçimde internet sayfası üzerinde pazarlamasının veya satışa sunmasının söz konusu olmadığı, davacının, davalının web sayfasında gösterdiği hizmetleri yapmadığı yönünde bir itirazı olmadığı gibi, üçüncü kişileri yanıltıcı kullanım da bulunmadığı, davalının, reklamını yaparken davacının markasını ön plana çıkartması itibarını zedeleyecek şekilde, kötüleyici mahiyette veya diğer projelerini yürüttüğü markalardan ayrı olarak sunum yapılmasının da söz konusu olmadığı,

tarafların iştigal alanları farklı olduğundan, davalının, davacı markası üzerinden haksız kazanç sağlamasının da mümkün olmadığı, davalının kullanımı 556 sayılı KHK'nın 12'nci maddesi kapsamında olup, hukuka uygun bulunduğu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği, gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.