Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8235 K.2013/22729

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2011/106-2012/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 03.02.2011 tarihli hisse devir protokolü akdedildiğini, söz konusu protokol ile tarafların davalının "Quick China" markasının kullanımını 01.06.2011 tarihi ile sonlandırması konusunda anlaştıklarını, müvekkili şirketin bu tarihe kadar davalının markayı isim hakkı ödemeksizin kullanmasına muvafakat ettiğini, ancak davalının anılan tarihten sonra markayı isim hakkı bedeli ödemeksizin kullanmaya devam ettiğini, gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını protokole aykırı kullanıma devam eden davalının sözleşme uyarınca cezai şart olarak 250.000 TL ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek,

davalının 10.000 TL cezai şart ödemesine, davalının markayı haksız kullanımı nedeniyle şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada, davalının işletmesinin reklamlarında müvekkiline ait markayı haksız olarak kullandığı iddiasıyla zararına karşılık şimdilik 10.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.7. maddesinde markanın ücretsiz olarak kullanım hakkının sona erdiğini, maddede Haziran 2011 ayı itibariyle marka kullanımına son verilecektir gibi bir ibare bulunmadığını, müvekkilinin ödeme yaparak markayı kullanma talebinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, birleşen davada Ankara ...'ndaki işletmesinde ”Quick China" markasını kullanmasına izin verilmesini ve kulanım koşullarının belirlenmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeye göre markayı kullanım hakkının Haziran 2011 itibariyle sona erdiği, daha sonraki tarihlerde markanın ücretli ya da ücretsiz kullanımının kararlaştırılmadığı, sözleşmenin ve cezai şartın tarafların serbest iradeleri ile kararlaştırılması nedeniyle geçerli olduğu, marka sahibinin lisans vermeye anlaşma yapmaya zorlanamayacağı, davalının "Quick China" markasını 01.06.2011 tarihinden sonra da kullandığı,

davalının sözleşmenin 4.7 maddesine aykırı davranması nedeniyle davacının cezai şart talep edebileceği, davacının marka hakkına tecavüze ilişkin maddi tazminat taleplerinin 556 sayılı KHK'nın 66/c maddesine göre hesaplanmasını istediği, talep edilebilecek lisans bedelinin 2.017,49 TL olduğu, 03.08.2011 tarihinde gazetede davalının restoranıyla ilgili çıkan haberde dava konusu markanın adının geçtiği ve logosunun kullanıldığı,

bu nedenle davalının kullanımının bu tarihe kadar devam ettiği, birleşen dava yönünden 2.382,92 TL tazminat talep edilebileceği gerekçesiyle, asıl dava yönünden 2.017,49 TL maddi tazminatın ve 10.000 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline, markaya tecavüzün men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, birleşen Ankara 2. FSHHM'nin 2011/183 esas sayılı dosyası yönünden davanın reddine, birleşen Ankara 3. FSHHM'nin 2011/143 esas sayılı dosyası yönünden gazete ve internette davacı markasının reklamlarda kullanılmasının önlenmesine,

2.382,92 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve sözleşme ile kararlaştırılan cezai şart toplam tutarının davalının iktisadi anlamda mahfına sebep olup olmayacağı hususunun ileride dava açılması halinde ayrıca tartışılabilecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.