Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8370 K.2013/21857

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.02.2013 tarih ve 2012/261-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin 07.01.2012 tarihinde ortaklar kurulu toplantısında tasfiyesine karar verildiğini, oysaki toplantıdan müvekkilinin bilgisi olmadığı gibi, toplantıya da katılmadığını, yeterli nisap sağlanmadan tasfiye kararı alındığını belirterek, anılan kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının yurtdışında olduğunu, işyerinin çalışmadığını, talebin iyiniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava tarihinde yürürlükte olan 6762 Sayılı Yasanın 549. maddesinin 2. fıkrasına göre, sözleşmede aksine hüküm bulunmaması halinde, tasfiye kararının esas sermayenin 3/4'üne sahip olan ortakların toplanması ile ve bunların 3/4'ünün alacağı karar ile mümkün olduğu, şirket ana sözleşmesinde tasfiye kararının alınmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, Şirketin 40 paya bölündüğü, toplantıya katılanların hisse oranının 28 olduğu, bu nedenle toplantı yeter sayısının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin tasfiyesine ilişkin 07.01.2012 tarihli (5) nolu ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketin tasfiyesine ilişkin ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemenin gerekçesinde esas aldığı pay miktarı, tasfiyeye ilişkin ortaklar kurulu kararından önceki son pay durumu ve sermaye miktarına ilişkin olmadığından bu nedenle dayanılan gerekçe yerinde değil ise de 26.12.2005 tarihli ortaklar kurulu kararına göre şirket sermayesinin 1.000,00 TL'den 5.000,00 TL'ye çıkarılarak 200 hisseye ayrıldığı anlaşılmış olup, bu hisse oranına göre de davanın kabulüne ilişkin karar sonuç itibariyle doğru bulunduğundan kararın bu değişik gerekçesiyle onanması gerekmiştir.