Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8573 K.2013/13295

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2010 tarih ve 2006/176-2010/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ortak işler yaptıklarını, 30.09.2004 tarihli sözleşme uyarıca davalının, müvekkili adına keşide ettiği 34.000 Euro'luk bonoyu ödemediğini ileri sürerek, 34.000 Euro'nun faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre dava dışı ...'ye ait icra dosyasının çözümlenmesinden 1 ay sonra borcun muaccel olacağını, davacı tarafından bu icra dosyasındaki borç ödenmediği için müvekkiline devredilen gayrımenkulün satıldığını, yine sözleşme gereğince dava dışı Or. San. Ltd. Şti'ne ait hisse devirlerinin gerçekleşmediğini, sözleşmenin tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerden olduğunu, karşı tarafın edimini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilinden edimini yerine getirmesinin isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre, 30.09.2004 tarihli sözleşmede davalı tarafından beyan edilen taahhütler içerisinde 34.000 Euro'luk senedin davacıya ödenmesinin de kararlaştırdıldığı, davalıya satılan marangoz atölyesi ve müştemilatı üzerinde davacının borcundan dolayı hacizler bulunduğu ve bu hacizler nedeni ile sözkonusu gayrimenkulün satılarak davalının elinden çıktığı, davacının atölyenin satışı nedeniyle almış olduğu 34.000 Euroluk senedin konusuz kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.