Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8677 K.2013/13827

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.03.2012 gün ve 2011/231-2012/80 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.03.2013 gün ve 2012/5789-2013/5376 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın Menemen Şubesi'nden ticari kredi sözleşmesi ile 125.000,00 TL kredi kullandığını, 14 taksit ödedikten sonra kalan borcun tamamını kapatarak kredi ilişkisini sona erdirdiğini, banka tarafından 17.250,00 TL erken kapatma cezası (kapatma komisyonu) uygulandığını, Kredi Genel Sözleşmesi'nin 36/6. maddesinde kredinin vadesinden önce kapatılması halinde kalan anaparanın %20,1'i oranında cezai faiz hesaplanacağı belirtilmiş ise de, sözleşme sırasında bu hususun gündeme gelmediğini, bu oranın elle sonradan yazıldığını, bu bölümde müvekkilinin parafının bulunmadığını,

bankalardaki genel uygulamanın %2 erken kapatma tazminatı şeklinde olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutularak şimdilik 8.000,00 TL'nin tahsilat tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle de talebini toplam 15.901,77 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.