Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8905 K.2013/14385

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2011 gün ve 2010/731-2011/549 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.03.2013 gün ve 2013/2764-2013/5474 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin hissedarı olduğu bir kısım taşınmazlar üzerindeki ortaklığının satış suretiyle giderildiğini, davacının payına düşen tutarın da satış memurluğunca davalı bankaya depo edildiğini, ancak bankanın parayı vekaletnameye istinaden Baycan Şahin isimli bir avukata ödediğinin öğrenildiğini, oysa vekaletnamenin sahte olduğunu, düzenleme tarihinde davacının yurtdışında bulunduğunu, kaldı ki anılan avukatın baro kaydının bir daha yazılmamak üzere 2005 yılında silindiğini ve aynı yıl resmi gazetede ilan edildiğini, bu durumu bilmesi gereken bankanın gerekli özeni göstermeyip, sahte vekaletnameyle ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 94.954.46 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.03.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.