Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8976 K.2013/13669

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/09/2011 gün ve 2011/59-2011/12 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.02.2013 gün ve 2012/1584-2013/2147 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 21/11/2007 tarihli kredi sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede geri ödemede uygulanacak faiz oranının libor + %2.10 (libor altı ayda bir revize edilmek üzere) olarak belirlendiğini, ancak davalının daha yüksek faiz oranı uygulayarak (60.963,29 USD) faiz tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 USD’nin temerrüt faiziyle, ıslah dilekçesiyle 71.000,00 USD’nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 60.963,29 USD’nin dava tarihinden itibaren USD cinsinden dövize uygulanan bir yıllık mevduata ilişkin en yüksek faiz oranını ile fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.