Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8977 K.2013/22547

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2013 tarih ve 2012/130-2013/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... ve ...'ın enişteleri Ferman Yılmaz'ın 08.03.2006 tarihinde Münih’te vefat ettiğini, cenaze ile birlikte Türkiye'ye gelmek için davalı şirketten İstanbul aktarmalı Münih-Ankara bileti aldıklarını, bu bilette belirtilen varış saatine göre cenazenin nakledileceği Reşadiye'ye ulaşım için otobüs ve ambulans tuttuklarını, Münih'ten kalkan uçağın gecikmeli olarak İstanbul'a saat 23.30'da vardığını, İstanbul-Ankara uçağı henüz kalkmadığı halde müvekkillerinin bu uçağa alınmadıklarını, davalı şirket personelinin davacıların içinde bulundukları duruma ve cenazelerine saygılı davranmadığını,

davacıların yanlarındaki cenaze ile birlikte otobüsle Reşadiye'ye gitmek zorunda kaldıklarını, davalı şirketin kusurlu davranışı ile davacıların seyahat özgürlüğüne ve kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek, davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uçuş süresi içindeki gecikmelerden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını, gecikmenin taşıyıcının kontrolü dışında hava şartları sebebiyle uçağın Münih havaalanından kalkışının gecikmesinden kaynaklandığını, manevi tazminatın koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yolcuların somut olayda herhangi bir kusurlarının olmadığı, içinde bulundukları özel durum itibariyle daha çok özel ve ilgiye muhtaç oldukları, konvansiyonun 19 maddesinin gecikmeden kaynaklanan manevi zararı da kapsayacağı, manevi zarar için belirlenecek bir miktarın taraflardan biri açısından ceza oluşturmayacağı gibi diğer taraf içinde zenginleşmeye sebep olmayacağı, manevi huzuru sağlayacak miktarda olması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden 1.750,00'şer TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08.03.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava yoluyla yolcu taşımadan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, davalının Varşova Konvansiyonu hükümleri ve bilet satışları muvacehesinde, dava konusu olaydaki aksaklıktan sorumlu olmayacağı, seferin geç icra edilmesinin sebebinin ağır kış şartları olduğu, mücbir sebebin söz konusu olması sebebiyle davalının sorumluluğunun bulunmayacağı belirtilmiştir.

Varşova Konvansiyonu’nun 20. maddesi uyarınca taşıyıcı, kendisinin ve adamlarının zararı önlemek için gerekli bütün tedbirleri almış olduklarını veya onlar için bu tedbirleri alma olanağı bulunmadığını ispatlarsa, sorumlu olmayacaktır.

Bu durumda, Münih Havaalanından kalkışın gecikmesinin mücbir sebepten kaynaklandığı belirlendiğine ve davacılar tarafından davalının müşteri memnuniyeti ve sivil havacılık kuralları çerçevesindeki telafi edici tekliflerinin kabul edilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre; yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.