Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/8980 K.2013/13834

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 gün ve 2010/354-2011/656 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.03.2013 gün ve 2012/4205-2013/3900 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, 2005 yılı Mayıs ayında davalı bankadan, 180 ay vadeli, 350.000,00 TL bedelli konut kredisi kullandığını, bu paranın 240.000,00 TL'yi aynı bankada vadeli bir hesapta bloke ettirerek alacağı faizlerle kredi taksitleri ile diğer bir takım ödemelerini karşılamayı amaçladığını, banka ile bu konuda anlaşma sağladığını, Mayıs 2007 ayına kadar hesapların düzenli işlediğini, ancak 23/05/2007 tarihinde vadeli hesaptan aktarılan parasının 07/08/2009 tarihine kadar, aynı şekilde 23/01/2008 tarihinden 03/06/2008 tarihine kadar 2 defa vadesiz hesapta bekletilmesi sebebiyle faiz kaybından dolayı zarara uğradığını ileri sürerek,

10.000,000 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslahla maddi tazminat talebini 18.566,55 TL'ye yükseltilmiştir.

Davalı vekili, davacının, vadesi gelen taksitler, faiz vs. tüm mükellefleri için bankanın hapis ve mahsup hakkı bulunduğunu, davacı borçlunun, kredi taksitlerini sürekli gecikmeli olarak yatırdığını, bu nedenle bu hesaptan zaman zaman virman yapmak suretiyle davacıya ait borç ve taksitlerin karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemiz'in 04.03.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.