Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9008 K.2013/13453

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2011 gün ve 2011/526-2011/844 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 06.02.2013 gün ve 2012/444-2013/1956 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin TMSF’ye devredilen Etibank A.Ş.’nin... Şubesi nezdinde ortak döviz mevduat hesapları bulunduğunu, yurt dışında yaşayan müvekkillerinden ...'ın yurt dışından 2000 yılı Şubat ayında dönüp hesabından para çekmek için banka mevduat cüzdanı ile beraber...

Etibank Şubesi'ne giderek para çekmek istediğini bildirdiğini, 2000 yılı Şubat ayı itibari ile müvekkillerinin hesabında 120.080 DM bulunması gerekirken banka görevlisinin müvekkilinin banka cüzdanını alıp müvekkiline hesabında para bulunmadığını bildirdiğini, hesap cüzdanını da iade etmediğini, müvekkilinin bankadan para çekemediğini, banka çalışanı olan ...ve diğer banka personelinin müvekkilleri dışında başka banka hesaplarından usulsüz para çekmeleri nedeni ile haklarında...

Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2004/155 Esas numarası ile açılan davanın derdest olduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 41.772 Euro’nun mevduat vade sonu olan 27.02.2000 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların bankayı sorumlu tutmayacakları ve ibra ettiklerine ilişkin 01.03.2000 tarihli ibranameyi imzaladıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar tarafından Etibank'ta bulunan hesaba 81.702 DM yatırıldığı, hesapta bulunan paranın banka çalışanlarınca zimmete geçirildiği, davacılara iade edilmeyen mevduattan davalı bankanın sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.02.2013 günlü ilamıyla karar, harç yönünden davalı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.