Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9060 K.2013/13451

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 gün ve 2011/138-2012/22 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.03.2013 gün ve 2012/5896-2013/4716 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2009/46072 sayılı ''MAKRO-TEL İletişim ltd. Şti.+şekil'' ibareli marka başvurusuna müvekkiline ait ''MACROCENTER, MACROSUPERCENTER, MACRONEWS ve MACROSTYLE'' ibareli markalar gerekçe gösterilerek itiraz edilmiş ise de, YİDK kararı ile itirazın nihai olarak reddine karar verildiğini, davalı başvurusu ile müvekkil markalarının ayırtedilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı marka başvurusunun müvekkiline ait tanınmış markalarla iltibasa sebebiyet vereceğini belirterek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, başvuru konusu marka ile itiraza mesnet markaların benzer olmayıp, iltibas tehlikesi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markalarının iltibasa sebebiyet verecek derecede benzer olmadığını, tarafların çalışma alanlarının farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ''macro'' ibaresinin marka olarak ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, davalı başvurusunun davalının 2002 yılından bu yana tescilli olarak kullandığı ticaret unvanından oluştuğu, taraflar arasında 2002 yılından bu yana 19. ve 37. sınıf ürün ve hizmetlerle ilgili bir iltibas doğduğuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 12.03.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.