Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9068 K.2013/12877

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.10.2011 gün ve 2010/156-2011/206 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.01.2013 gün ve 2012/1164-2013/1261 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ARNİCA ibareli 183024 sayılı tanınmış markanın sahibi olan müvekkilinin 29.08.2008 tarihinde "ARNİCA JUMBO" ibareli 7. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2008/51532 kod numarası verilen bu başvuruya davalının itirazının Markalar Dairesi tarafından kabul edildiğini, müvekkilinin başvurusu ile davalının JUMBO ibareli markaları arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığı gerekçesiyle ret kararının kaldırılması istemiyle yaptığı itirazın, davalı TPE YİDK'nın 2010/M-2234 sayılı kararıyla reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, görsel ve sescil olarak başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların bıraktığı genel izlenimin ve kapsamlarındaki ürünlerin aynı tür olduğunu, iltibas doğmasının kaçınılmaz bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 1947 yılından buyana 7. sınıftaki ürünlerle ilgili olarak JUMBO tanıtıcı işaretiyle ticarî faaliyette bulunduğunu, ticaret unvanının ayırıcı ekinin de Jumbo sözcüğünden oluştuğunu, 7. sınıftaki ürünleri de içerecek biçimde JUMBO ibareli markalarının TPE nezdinde tescilli olduğunu, uzun süreli kullanım sonucu maruf ve meşhur hâle geldiğini, TPE tarafından tanınmış marka olarak kabul edilip ilân olunduğunu, ARNİCA JUMBO ibareli başvurunun müvekkili ile aynı sektörde faaliyette bulunan davacı şirket adına 7. sınıf ürünler için tescilinin müvekkili markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.