Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/921 K.2013/18912

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 tarih ve 2011/140-2012/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ABD’de yerleşik “CBS Broadcasting Inc.” şirketler grubuna bağlı ve söz konusu şirket grubu bünyesinde televizyon yapımcılığı sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, “Amerika’nın gelecekteki top modeli” anlamına gelen “America’s Next Top Model” (ANTM Programları) markalı ünlü yarışma formatı ve dizisinin yaratanı, ABD ve dünya çapında distribütörü ve gerçek sahibi bulunduğunu, müvekkili şirketin söz konusu programın yerel versiyonu için STAR TV ile anlaşarak, ilk kez 17.08.2006 tarihinde "Turkey’s Next Top Model” ismi ile de yayınlanmasına izin vererek,

programın Türk izleyicileriyle buluşmasını sağladığını ve tanınmışlığını artırdığını, davalı şirketin 2009/18735 sayılı “TURKEY’S NEXT TOP MODEL” marka başvurusuna müvekkili şirketin itiraz ettiğini, ancak TPE YİDK kararı ile itirazlarının kısmen kabul edildiğini ileri sürerek 2011-M-1893 sayılı TPE YİDK kararının kısmen iptali ve davalının 2009/18735 sayılı “Turkey’s Next Top Model” marka başvurusunun tescil edilmesi durumunda kapsamındaki hizmetlerin tamamı açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE veili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket, davacı markalarının Türkiye’de tescilli olmadığını, itiraza dayanak marka ile müvekkili şirketinin markasının birbirinden tamamen farklı olduğunu, davacının Türkiye’de kullandığını iddia ettiği markanın “Top Model” şeklinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu ancak markaların ilişkili olduğu hizmetlerin TPE tarafından çıkarılan hizmetler dışındaki hizmetler yönünden aynı tür veya benzer olmadığı, davacının dava konusu marka üzerinde 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi anlamında, aynı ve benzer hizmetler yönünden önceye dayalı hak sahibi olduğu, diğer hizmetler yönünden ise hak sahibi olmadığı, ancak davalı marka tescilinin kötü niyetli tescil olduğu,

bu nedenle davalı markasının sadece benzer hizmetler yönünden değil, bütün hizmetler yönünden hükümsüz kılınması gerektiği, dolayısıyla TPE’nin bu konuda vermiş olduğu kararın yerinde olmadığı ve davalı markasının bütün hizmetler yönünden hükümsüz kılınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ... 02.07.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432/1 maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra davalı şirket vekili olduğunu beyan eden Av. ... tarafından 09.11.2012 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4'ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.03.1990 gün ve 3\4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davalı .... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.