Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9213 K.2013/14463

Taraflar arasında görülen davada Genç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2011 tarih ve 2008/119-2011/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.07.2007 tarihinde davalılardan ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd.

Şti. bünyesinde taşımacılık yapan, maliki davalı ..., sürücüsü davalı ... olan, davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi tarafından da Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ve Koltuk Sigortası ile sigortalanan 12 AE 615 plakalı otobüste yolcu iken meydana gelen kazada yaralandığını, defalarca ameliyat olduğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavi harcamaları yaptığını, davalı sigortacının müvekkilinin eşinin bilgisizliğinden yararlanıp ibra belgesi imzalattığını ileri sürerek 2.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili maddi tazminat talebini 11.728,27 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili, davacının başvurusu üzerine müvekkilince gereken işlemlerin yapılarak tedavi gideri için 2.409,00 TL tazminatın ödendiğini, davacı tarafın hiç bir hak ve alacağının kalmadığı yönünden ibraname verdiğini, ardından yine davacı tarafından talep edilen 290,00 TL ve 499,00 TL tazminatın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti, ... ve ... vekili, kazanın tamamen teknik sorunlardan kaynaklanıp müvekkili sürücünün bir kusurunun bulunmadığını, zararın sigortacıları tarafından karşılandığını, müvekkilleri hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ibranın geçerliliğinin bulunmadığı, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğu, davacının trafik kazasında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, 5. derecede ağır ve sol diz hareketlerinde

./.

-2-

kısıtlılığa ve kısalmaya neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle ağır üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Turizm Nak. İnş. Gıd. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti, ... ve ...'ten tahsiline, davalı sigortacı tarafından yapılan 2.409,00 TL tutarındaki ödemenin davacı tarafından yapılan fatura ödemelerine mahsubu ile 2.000,00 TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 5.959,77 TL tedavi giderinin ve 3.768,50 TL çalışılamayan gün kazancının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri (davacı vekili ve davalılar ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekili katılma yoluyla) temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 25.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesini başlığı ile birlikte değiştirmiş ve trafik kazasına bağlı olarak gerçekleşen tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağını, trafik kazalarına sağlık teminatı sağlayan zorunlu sigortalarda, sigorta şirketlerince belirlenen primlerin ve Güvence Hesabı'nca tahsil edilen katkı paylarından belirli bir oranın Sosyal Güvenlik Kurumu'na aktarılacağını, yine aynı yasanın geçici 1. maddesi ile de bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağını düzenlemiştir.

İlke olarak, herhangi bir yasa veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, yasaları geçmişe etkili sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir.

Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Bunlardan ayrı devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, derhal yürürlüğe girme niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuç doğuracaktır.

Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların korunmasının ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmünde yer alan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” ilkesinin sonucudur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, 6111 sayılı Yasa'nın 59. ve geçici 1. maddesinin somut olaya uygulama olanağının olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi gerekmekte olup, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalının temyiz dilekçesi, davacı vekiline 09.05.2011 günü tebliğ edilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 24.05.2011 günü katılma yolu ile temyiz edilmiştir. 01.03.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Davacı vekilinin süresinden sonra verdiği katılma yoluyle temyiz dilekçesinin de davalılar ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti, ... ve ... vekiline tebliği üzerine anılan davalı vekili tarafından karar temyiz edilmişse de, ihtar üzerine davalılar vekilinin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Temyiz harcı yatırılmadığı gibi davacının süresinde olmayan katılma yoluyla temyizine karşı, davalılar ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti, ... ve ...'in katılma yoluyla temyize katılmak suretiyle hükme temyiz isteminde bulunmaları HUMK'nın 433/2 maddesine aykırı olduğundan anılan davalılar vekilinin de temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.