KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/9337 E., 2013/13420 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2013
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 gün ve 2010/435-2010/601 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/02/2013 gün ve 2011/2168-2013/2909 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada hesap açarak internet bankacılığı sisteminde kullanmaya başladığını, 30.10.2006 tarihinde davalı banka tarafından yapılan uyarı ile hesabındaki vadeli mevduatın vadesinden önce kapatılmak, yatırım fonlarının ise bozdurulmak suretiyle iradesi dışında internet ortamında tanımadığı şahısların hesaplarına aktarıldığını öğrendiğini, işlemlerin bilgisayar korsanları tarafından gerçekleştirildiğini, davalı bankanın internet ortamında gerekli tedbirleri almaması nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, 118.036,00 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının internet bankacılığı şifrelerini iyi koruyamaması nedeniyle meydana gelen zararda sorumluluğu bulunduğunu, müvekkilinin güvenlik sisteminin yeterli olduğunu, bu nedenle yapılan dolandırıcılık işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/9337, K. 2013/13420, 27 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama