Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9362 K.2013/13456

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret (Beyoğlu 1. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 22.03.2011 gün ve 2010/526-2011/98 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.04.2013 gün ve 2011/5871-2013/7506 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ticari defterler ve tahsilat makbuzları ile faturaların, şirket yetkilisinin aracından çalındığını ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, hiçbir ekonomik değer taşımayan ticari defter ve belgelerin çalınmasının inandırıcı görülmediği, ayrıca davacı şirketin 2005 ve 2006 yılı defterlerinin de vergi dairesi tarafından incelemeye alındığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzere karar Dairemizin 17.04.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.