Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9820 K.2014/919

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2012 tarih ve 2009/522-2012/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı nezdinde sigortalı boru hattında 04.05.2008 tarihinde hasar meydana geldiğini, hasarın 750.894,83 USD harcanarak müvekkilince tamir edildiğini, 100.000 USD'lik muafiyet indiriminden sonra kalan 650.894,83 USD'nin davalı şirketçe ödenmediğini ileri sürerek, 650.894,83 USD'nin hasar tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 10.01.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, alacağa 214.488,21 USD faiz işlediğini belirterek, bu miktarın da tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 04.09.2009 tarihinde 650.894,03 USD ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın 0.80 TL'lik kısmının ödenmemiş olduğu, ödenmeyen bu kısmın ödenen kısmın geç ödenmesi nedeniyle 5. maddesine göre hesaplanacak faiz miktarının ödenmesi gerektiği, poliçenin USD üzerinden düzenlenmesi,

zararın da USD olarak ödenmesi nedeniyle uygulanması gereken faiz oranının 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesinde belirtilen yabancı para faiz oranı olduğu gerekçesiyle, 650.890,03 USD dava tarihinden sonra ödenmiş olup bu miktar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 32.825,61 USD işlemiş faizin ve 0.80 USD'nin 04.09.2009 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD doları ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, sigorta poliçesine dayalı olarak hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl alacak miktarının ödenmeyen ve geç ödenen kısmına uygulanması gereken faiz oranının 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca Devlet Bankaları’nın USD para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına olduğu kabul edilerek, bilirkişi raporunda bu yönde yapılan hesaplamaya itibar edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Oysa ki, 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesinde "Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır." denilmekte ve sözleşmede aksi öngörülmediği takdirde uygulanacak faiz oranı düzenlenmektedir.

Mahkemece, taraflar arasında akdedilen sigorta poliçesinin hasarlar için yapılacak ödemeler başlıklı 5. maddesinin (e) bendinde yer alan "Bu süre içerisinde hasar ödenmediği takdirde idare hasarın sonuçlandığını kabul ederek varsa ödeyeceği prim tutarından hasarı mahsup eder veya prim ödemesi sona ermiş ise en yüksek reeskont faiziyle birlikte sigortacıdan talep eder" hükmü ile Kanun'da öngörülen faiz oranından daha yüksek bir faiz oranı kararlaştırılmış olduğu hususu gözden kaçırılarak, yukarıda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.