Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9859 K.2013/13082

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.03.2011 tarih ve 2009/806-2011/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait hizmet binasının temizlik işini üstlendiğini, çalıştırdığı işçinin iş akdinin sona erdirilmesi nedeniyle bu kişinin yıllık ücretli izin alacağı ile ihbar ve kıdem tazminatının tahsili için açmış bulunduğu dava sonucu hükmedilen tazminatın müvekkili tarafından ödendiğini, oysa anılan tazminattan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.077 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının sorumlu olduğu süreye ilişkin miktarın 2.449,41 TL olduğu gerekçesi ile 2.449,41 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.