Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2013/9860 K.2013/14415

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2007/40-2011/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının Pamukbank ...

Şubesi nezdinde bulunan 1999 ve 2001 yıllarında tahakkuk ettirilen HB/DT faiz gelirinin hatalı bildirmesi sonucu 1999 yılı için 11.225,350 TL, 2001 yılı için 1.512,230 TL haksız vergi ödemek zorunda kaldığını, söz konusu banka şubesinde çalışan sorumlu personelin hesaplarla oynaması sonucu bu olayın meydana geldiğini ileri sürerek 1999 ve 2001 yılları için banka tarafından hatalı bildirimi sonucu haksız yere vermiş olduğu vergi tutarının, yargılama giderinin ve uğradığı maddi ve manevi zarar karşılığı 20.000 TL' nin tahsilini talep ve dava etmiş,

davacı 12.05.2010 havale tarihli dilekçesi ile vergi dairesinin 1999 yılı için tarafına damga vergisi düşüldükten sonra 05.12.2006 tarihli düzeltme fişi ile 11.140 TL iade ettiğini, ancak yasal faizini ödemediğini, yaptığı müracaatlar sonucu 05.12.2006-04.07.2006 tarihleri arasındaki 5 aylık döneme ait 1.330 TL faiz ödemesinin de 25.12.2007 tarihinde tarafına ödendiğini, bu durumda vergiyi ödediği 03.12.2003-04.07.2006 tarihleri arasındaki yasal faiz gelir kaybının 7.801,92 TL olduğunu ve bu miktarın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili ile vergi mahkemesinde açtığı davalar ve müracaatlar için avukat tuttuğu,

bu nedenle muhtelif mahkemelerde açtığı dava masrafları ve avukatlık ücretleri ile bu dava nedeniyle İstanbul'dan Ankara'ya gelmek için yaptığı yol masraflarını ve 12.250 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, 19.04.2011 havale tarihli dilekçesi ile de faiz gelir kaybının 7.935 TL olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 04.10.2005 tarihli dilekçesi üzerine hatanın fark edilerek müvekkili tarafından vergi dairesine gerçek bildirimde bulunulduğunu, bu aşamadan sonra uyuşmazlık konusunun vergi dairesi ve davacıyı ilgilendirdiğini, vergi dairesinin düzeltme fişi ile aldığı fazla vergiyi davacıya iade etmesinin mümkün olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve kısmen benimsenen bilirkişi raporuna göre, Taşova Vergi Daires' nin davacıya 11.225,35 TL vergi ve ceza tahakkuk ettirdiği, tahakkuk ettirilen vergi ve cezanın 03.12.2003 tarihinde Üsküdar Vergi Dairesi'ne ödendiği, 08.12.2006 tarihinde damga vergisi kesintisi yapılarak davacıya 11.140 TL iade edildiği, 04.07.2006- 05.12.2006 dönemi için 1.330 TL faizin vergi dairesi tarafından ödendiği, sonuç olarak davacının 7.935,70 TL yasal faiz gelirinden mahrum kaldığı,

ayrıca davacının 12.05.2010 tarihli dilekçesi ile talep ettiği yolluk talebi de haklı görülerek yargılama gideri hesabında dikkate alındığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 7.935,70 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebinin ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.