KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2013/9877 E., 2013/14265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/11/2011 gün ve 2010/162-2011/268 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.02.2013 gün ve 2012/2483-2013/3137 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerine ait olan “BESTWAY+Şekil” markalarının tüm dünyada tanınmış olduğunu, bu markaların Paris Sözleşmesi kapsamında korunduğunu, anılan markanın Türkiye’de tescil edilmemesine rağmen, davalının logo şekil markasını tescil ettirmek için başvuru tarihinden önceki 2000 yılında markalarını taşıyan ürünlerin Türkiye’de satılmaya başladığını, davalı şirketin eski ortaklarından olan Abubekir İpek’in ise davacı şirketin Türkiye’deki yetkili satıcısı olduğunu, davalı şirketin kötü niyetli olarak dava konusu “logo+şekil” markasının devraldığını ileri sürerek, davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin kötü niyetli olmadığını, davanın beş yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2013/9877, K. 2013/14265, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama