Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10016 K.2014/17514

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/10/2013 tarih ve 2013/313-2013/595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini, talep edilmesine rağmen geri verilmediğini, müvekkilinin Essen Eyalet Mahkemesinde açtığı dava sonucu davalının 5.112,92 Euro anapara ve ek karar ile 2.621,73 Euro muhakeme masrafını ödemesine karar verildiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 2 O 211/07 numaralı dosyasından verilen 05.11.2010 tarihli kararının ve yargılama masraflarına dair hükmün tercümesinin tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın kararın kamu düzenine aykırı olduğuna ilişkin savunmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2 O 211/07 numaralı 05.11.2010 tarihli kararın tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmemiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davalı tarafça davaya cevap verilmemiş ise de, savunma yapılmış gibi gerekçeli karar yazılmasının sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davacı tarafça Essen Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi'nce verilen 05.11.2010 tarihli kararın ve masraf tespit kararının tenfizi talep edildiği halde mahkemece yalnızca yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilerek masraf tespit kararı hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.