Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10129 K.2014/17278

Taraflar arasında görülen davada Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/10/2013 tarih ve 2011/158-2013/639 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Avrupa'da yaşayan C.. M..'e davalı banka aracılığıyla 5.000 Euro havale gönderdiğini, 212 Euro da masraf ödemesi yaptığını, ancak paranın alıcısına ulaşmadığını ileri sürerek 5.212 Euro maddi, 500 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, havalenin Western Union sistemi üzerinden gönderildiğini, müvekkilinin sadece aracılık yaptığını, sistem üzerinden havalenin ilgili şirkete gönderildiğini, müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını, alıcının mülkiyetine geçen havale için davacının tazminat talep edemeyeceğini, havalenin de ilgilisine ödendiğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, dava konusu havalenin ilgilisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, milletlerarası özel hukuk bakımından davaya konu para transferinin Western Union aracılığı ile gerçekleştirilen ve yabancılık unsuru taşıyan akdi ilişki olduğu, davacı tarafından 07.06.2006 tarihinde 10:23'de yapılmış olan 5.000 Euro para transferinin aynı gün Almanya saatiyle 11:28'de (Türkiye saatiyle 12:28'de) alıcı tarafından kontrol numarası bilgisinin Deutche Post Bank'a bildirilmesi yoluyla ve imzası karşılığında Western Union'ın öngördüğü sözleşme şartları çerçevesinde ödendiği,

her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporunda parayı alan adına atılan imzanın alıcıya ait olmadığı belirtilmişse de paranın tahsil edilebilmesi için gönderen tarafından kontrol numarasının mutlaka alıcıya ulaştırılmasının ve alıcının parayı alabilmesi için göndericinin ismini bankaya bildirmesi gerektiği, bir bütün olarak değerlendirildiğinde alıcı C.. M..'ün parayı tahsil ettiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı Bankaya teslim edilen ve Western Union sistemi kullanılarak yurtışında çekilen paranın gerçek hak sahibine ödenmediği iddiasına dayalı alacak istemidir. Dava konusunun değerlendirilebilmesi için Western Union sisteminin işleyiş biçiminin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Nitekim Dairemizin 07.03.2011 tarih ve 2009/9122-2011/2324 E.K. sayılı bozma ilamında aralarında uluslararası bankacılık konusunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişinin de içinde bulunduğu heyetten rapor alınarak davalı Bankanın sorumluluğunun değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, uluslararası bankacılık konusunda uzmanlığı bulunan bilirkişi değil milletlerarası özel hukuk alanında uzman bilirkişi görevlendirilmiş olup bozma ilamının gereğinin yerine getirildiğinden bahsedilemez.

Bu itibarla, Western Union sisteminin işleyişinden anlayan uluslararası bankacılık konusunda uzman bir bilirkişinin de içinde bulunduğu bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak davalı Bankanın sorumluğunun tartışılması gerekirken eksik incelemeye dayalı verilen karar doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.