Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10159 K.2014/13550

İstanbul (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/02/2014 tarih ve 2013/525-2013/528 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlu T.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, mahkemece verilen ihtiyati haciz kararına yetki yönünden itiraz ederek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf vekili, itirazın süresi içinde olmadığını savunarak, itirazın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, talimat İcra Dairesi'nce 06.12.2013 tarihinde borçlulardan T. Kompozit Yapı Elemanları San. ve Tic. Ltd Şti'nin adresinde gerçekleştirilen haciz sırasında, A. U. Ö.isimli şahsın, anılan şirket ile muteriz borçlu T.D. Ç.San ve Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi ve temsilcisi olduğunu bildirerek, ihtiyati haciz için yatırılan teminatın iadesine muvafakat ettiğini belirttiği, bu suretle her iki borçlu hakkında verilen ihtiyati haciz kararının her iki şirketin temsilcisi tarafından 06.12.2013 tarihinde öğrenildiği, itirazın 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 23.12.2013 tarihinde yapıldığı gerekçesi ile, ihtiyati haciz kararına itirazın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı borçlu T. Demir Çelik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- İstek, ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, yazılı gerekçe ile itirazın redine karar verilmiş ise de, muteriz şirket yetkilisi huzuru ile ve muteriz şirket hakkında icra edilmiş bir ihtiyati haciz söz konusu olmadığı gibi, dosya içeriğinde ihtiyati haciz kararının muteriz borçlu şirkete tebliğ edildiğine ilişkin bir evraka da rastlanmamıştır.

Mahkemenin diğer borçlu şirket adresinde yapılan haciz sırasında, muteriz borçlu şirket yetkilisinin hazır bulunmasından ötürü ihtiyati haciz kararını öğrendiği gerekçesi ile itirazın süresinde olmadığı kabul edilmiş ise de, İİK 265. maddesindeki yasal düzenleme gözetildiğinde, öğrenme tarihinin itiraz süresinin başlangıcı için esas alınması mümkün değildir.

Şu halde, muteriz borçlu şirketin itirazının süresinde olduğu kabul edilerek, itiraz sebepleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, muteriz borçlu şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.