Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/10237 K.2014/19384

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 tarih ve 2011/289-2014/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılara ait işyerinde yapılan aramada davacıya ait NETCAD isimli bilgisayar programının izinsiz olarak kullandığının ve işyerindeki bilgisayarlara yüklü olduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine ceza davası açıldığını, davalıların davacı şirketin eser sahibi olduğu bilgisayar yazılımlarını herhangi bir sözleşme ve izne tabi olmaksızın şifre kırmak suretiyle bilgisayarlarında kullandığını, bu suretle davalıların FSEK'e göre davacı şirketin haklarına tecavüz ettiğini ileri sürerek, 5846 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL maddi tazminatın haksız eylemin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin yazılımdan hiçbir ticari kazanç elde etmediğini, söz konusu programın internet ortamından indirildiğini, şifre kırmanın söz konusu olmadığını, internet üzerinden abonelik şifre vs. istenmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu bilgisayar programının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında korunması gereken bir ilim ve edebiyat eseri olduğu, davacı şirketin söz konusu bilgisayar programı üzerinde mali hak sahibi bulunduğu, programın lisanssız olarak kullanıldığının tespit olunduğu,

her ne kadar programı internetten indirdiğini söyleyen şirket çalışanı G.. hakkında açılan dava sonunda beraatine karar verilmiş ise de, davalı şirketin ve şirket ortağı davalı şahısların FSEK'nin 66/2 maddesi uyarınca, izinsiz olarak çoğaltılan programdan dolayı işletme sahibi sıfatıyla sorumlu oldukları, davacının programa ait liste fiyatından %47 oranında indirim yapılarak 2.337,42 TL rayiç bedele ulaşıldığı,

yüklemenin üzerinden henüz bir yıl geçmeden bilgisayar kasasına el konulmuş olması nedeniyle, sadece bir yıllık lisans bedelinin talep edilebileceği, FSEK'nın 68 maddesi uyarınca talep edilebilecek 3 katı tazminat miktarının ise 1.402,44 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 1.402,44 TL telif tazminatının 22.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davacıya ait eserin davalı tarafça izinsiz kullanılması nedeniyle FSEK'nin 68. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, davacıya ait eser niteliğindeki programın davalı tarafça izinsiz olarak kullanıldığı kabul edilerek söz konusu programın bir yıllık lisans bedeli üzerinden tespit edilen bedelin üç katı tazminata hükmedilmiştir.

5846 sayılı FSEK'nin 68/1. fıkrasına göre, eserin maddede belirtilen şekilde izinsiz kullanımı halinde hak sahibi, ya sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin ya da bu kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını isteyebilecektir. Somut olayda, mahkemece yıllık kiralama bedeli esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Davacı tarafça, davalılar statüsündeki müşterilere söz konusu programın yıllık kiralama gibi bir yöntemle kullandırılmadığı ve bilirkişi raporunda belirtilen kiralama yönteminin istisnai olarak kanunla kurulmuş Lisanslı Harita Kadastro Büroları'na özel olarak uygulandığı ileri sürülmüş olmasına rağmen bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece izinsiz olarak kullanıldığı kabul edilen eserin, FSEK'nin 68. maddesi uyarınca belirlenecek rayiç değerinin üç katına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yıllık kiralama bedelinin rayiç değer olarak kabul edilip hükmolunan tazminata esas alınması doğru olmadığından kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.