KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/10823 E., 2014/15944 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2014
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2013/621-2014/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 04.06.2010 tarih ve 22 O 261/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yabancı mahkeme ilamının 13.10.2010 tarihinde Lahey Sözleşmesi uyarınca davalıya tebliği üzerine davalı tarafından yabancı mahkeme nezdinde temyiz yoluna başvurulduğu ancak kararın postaya verilmek suretiyle tebliğ edildiği gerekçesiyle davalının temyiz isteminin reddedildiğinin anlaşıldığı,
yabancı mahkeme kararının temyiz edilebilmesi için öncelikle kararın usulüne uygun olarak kesinleşmiş olması gerektiği, Türkiye ile ... arasında 28.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümleri gereğince tebligatların diplomatik yolla yapılacağının kararlaştırıldığı, bu yolla tebliğ edilmeyen bir yabancı mahkeme ilamının kesinleşmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/10823, K. 2014/15944, 20 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama