Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11083 K.2014/17975

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.09.2012 tarih ve 2012/127-2012/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden M.. A..’ın 11.08.2004 tarihinde davalı kurumun işlettiği trenin bir başka trene çarpmasıyla meydana gelen kazada yaralandığını, sağ bacağının kalça hizasından kesildiğini, müvekkilinin malul kaldığını ve diğer müvekkilleri baba, eş ve çocuğunun bu olay nedeniyle manevi zarara uğradıklarını, ayrıca kazazede müvekkiliyle babası A..

A.. arasında ölünceye kadar bakma sözleşmesi imzalandığını, kaza nedeniyle bu edim ifa edilemeyeceğinden müvekkili A.. A..’ın ölünceye kadar bakım, gıda, giyim, sağlık ve benzeri temel ihtiyaçlarının da tazmininin gerektiğini ileri sürerek, müvekkillerinden M.. A.. için şimdilik 1.000 TL maddi tazminat, 200.000 TL manevi tazminat, müvekkillerinden baba A.. A.. için 50.000 TL, eş A.. A.. için 40.000 TL ve çocuğu M..

A.. için 30.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 25.09.2009 havale tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini maluliyet nedeniyle 152.619,42 TL, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin gereklerinin yerine getirilmesi için 85.535,19 TL, sağlık gideri olarak 15.090.04 TL ve muhtemel protez giderleri için 32.000 TL olmak üzere toplam 285.244,61 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına kısmen uyularak yapılan yargılama sonucunda, mevcut tapu kayıtları ve belge örneklerine göre, davacı M.. A.. ile babası diğer davacı A.. A.. arasında ölünceye kadar bakım sözleşmesi bulunduğu ve kaza nedeniyle davacı M.

A..’ın bakım sözleşmesinin gereklerini yerine getiremeyecek şekilde malul olduğu, buna göre bu bozma sebebi yönünden bozma ilamının dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı ve kabul hatası yapılmış olması ihtimaline bağlı olarak bu bozma sebebi bakımından direnilmesine, davacı Mustafa için toplam 285.244,61 TL maddi tazminat ile davacılar yönünden manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı A.. A.. için 24.000 TL, A.. A.. için 16.000 TL ve M..

A.. için 16.000 TL olmak üzere 56.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiş, mahkemece verilen kısmen direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2014 tarihli kararıyla direnme kararının bozulmasına karar verilerek davacılar vekilinin temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karara yönelik davalı vekilinin bütün, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece her ne kadar Dairemiz bozma ilamına kısmen uyularak yapılan yargılama sonucunda davacıların manevi tazminat talepleri yönünden yeniden hüküm tesis edilmiş ise de, bozmadan önce davacı M.. A.. için takdir edilen 70.000 TL manevi tazminat miktarına ilişkin olarak bozmadan sonra verilen kararın ne gerekçe ne de hüküm kısmında herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemiştir. Halbuki, davacı M.. A.. yönünden takdir edilen manevi tazminatın bozmadan sonra kesinleştiği gözetilerek davacı M.. A..'ın bu talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.