Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1115 K.2014/7877

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2011/813-2013/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankadan 06.10.1999 tarih ve 41 numaralı sözleşme ile tarımsal kredi kullandığını, vadesinde kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalının müracaatı ile 4876 Sayılı Kanun uyarınca borcun 2003 yılında yapılandırılıp yeni ödeme planının borçlu tarafından taahhüt edildiğini, davalının bu taahhütnameye de uymayarak kredi borcunu ödemediğini ileri sürerek, 9.607,36 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkili davalının temerrüdünün gerçekleşip gerçekleşmediğinin ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 06/10/1999 tarih 41 sayılı tarımsal krediler genel sözleşmesi imzalandığı, borçlunun borcunu ikrar etmesinin zamanaşımını kesen nedenlerden biri olduğu, davalının 08/08/2003 tarihinde borcunu yapılandırdığı, bu şekilde dava tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacı bankanın kısmî tahsilatları öncelikle işlemiş faiz, masraf ve fer'ilerine mahsup etme hakkı olduğu halde bu hakkını kullanmadığı ve tahsilatları öncelikle ana paraya mahsup ettiği, bu şekilde bankanın toplamda 9.427,35 TL alacak talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 9.427,35 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.