Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11712 K.2015/8457

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.05.2014 tarih ve 2014/95-2014/146 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.06.2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. C.. Y.., davaılardan asil M.. K.., davalılar vekilleri Av. T.. O.. ile Av. V.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı SGH Dış Ticaret Ltd. Şti’nin %30 hissedarı iken tüm hisselerini davalı M.. K..’a devrettiğini, anılan şirketin Irak’ta bulunan ABD askeri üslerine petrol taşıma işini yaptığını, taraflar arasında yapılan 13.10.2006 tarihli sözleşmenin 4. maddesinde davalı SHG Dış Ticaret Ltd.

Şti’nin 3. kişilerdeki alacaklarından müvekkili hissesine düşen miktarın müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırıldığını, aynı maddede devam eden taşımada aylık 15.000 tonun üzerinde yapılan taşıma sonucu elde edilecek karın %30’unun da müvekkiline verileceğinin kararlaştırıldığını, bununla birlikte şayet mevcut taşıma sözleşmesinin yenilenmesi halinde de 15.000 ton taşıma nedeniyle elde edilecek kârın %30’unun müvekkiline ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin 10. maddesinde de 300.000 USD cezai şartın düzenlendiğini, davalıların sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediklerini ileri sürerek,

taşıma nedeniyle elde edilen kardan müvekkili hissesine düşen miktarın şimdilik 400.000,00 TL’sinin ve 3. kişilerdeki alacaklar için müvekkili hissesine düşen miktarın şimdilik 80.000,00 TL’sinin ve cezai şart alacağı yönünden şimdilik 20.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının hisse devrettiği döneme ait taşıma sözleşmesi gereği sadece 2006 yılı Ekim ayında 15.000 üzerinde taşıma yapıldığını, ancak bu taşımadan da kâr elde edilemediğini, 2007 yılı Haziran ayında yapılan taşıma sözleşmesinin önceki dönem sözleşmenin devamı olmadığını, yeni bir sözleşme olduğunu, bu nedenle taraflar arasında yapılan 13.10.2006 tarihli protokolün 4. maddesi şartının gerçekleşmediğini, sözleşmeye aykırı bir durumun sözkonusu olmadığını, bu nedenle cezai şart istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce “Haziran/2007 tarihinden sonra aylık 15.000 tonun üzerinde yapılan taşımalarda bu miktarın üzerinde elde edilen kârın %30’unun hesaplanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği” gerekçesiyle davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulması sonucu, davanın kabulü ile 4.064.430,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.