KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/11721 E., 2014/14214 K.·Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2014
- Tarihi
- 28/04/2014
- Numarası
- 2014/135-2014/104
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2014 tarih ve 2014/135-2014/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemleri çerçeve sözleşmesini imzaladığını, ancak sözleşmede döviz kurunun belirlenmesi için hangi verinin referans alınacağının belirtilmediğini ve sözleşmenin başlangıç ve bitiş saatlerinin yer almadığını ileri sürerek sözleşmenin feshine, sözleşmeye istinaden müvekkiline ödenen opsiyon priminin davalıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, taraflar arasında Tüketicinin Korunması Kanunu kapsamında bir tüketici sözleşmesi bulunduğu ve davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Mahkemece dava, opsiyon priminin davalıya ödenmemesine ilişkin bankacılık işlemlerinden kaynaklanan alacak davası olarak nitelendirilmiş; ardından uyuşmazlığın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'dan kaynaklandığı gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak taraflar arasındaki ilişkinin niteliği bakımından taraf delilleri toplanmadan, özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin ibrazı sağlanmadan ve gerekçesi açıklanmadan ihtilafın 4077 sayılı Yasa'dan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/11721, K. 2014/14214, 22 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama