Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11765 K.2014/17080

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 gün ve 2011/374-2013/178 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/04/2014 gün ve 2013/17529-2014/6693 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan maaş hesabından para çekmek istediğinde, 30 Haziran 2011 günü 17.132,40 TL parasının EFT ile bilgisi ve izni dışında internet yolu ile...

Bankası'na ... adlı şahsın hesabına transfer edildiğini öğrendiğini, müvekkiline ait, bankada kayıtlı olan, [TELEFON] numaralı telefona SMS yolu ile uyarı mesajı gönderilmediğini, müvekkilinin bankadaki parasının bilgisi ve izni dışında internet yoluyla ... isimli şahsın hesabına transfer edilmesinin sahtecilik olup bu durumun bankayı müvekkile ait mevduat parasını iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağını, zarardan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 17.132,40 TL'nin 27/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 07.04.2014 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.