Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11769 K.2014/18686

Taraflar arasında görülen davada...17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2014 tarih ve 2012/287-2014/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce ... ... Şubesi'ne 08.11.1999 tarihinde 10.900 TL parasını %80 net faiz ile 90 gün vadeli olarak yatırdığını, kendisine yatırmış olduğu paraya karşılık bir banka cüzdanı verildiğini, daha sonra 21.12.1999 tarihinde bankaya ... tarafından el konulduğunu, müvekkilinin mevduatının ... ...

Bank Ltd. adlı paravan banka hesabına aktarılmış olduğu ve offshore mevduatları sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini, davalı bankanın ... ... Bank Ltd. adlı paravan kıyı bankasını kurarak ve iki bankanın tek elden yönetimi sağlanarak, suç işleme amacına yönelik planlı ve kasıtlı iş birliği içinde, mevduat sahiplerinin ve müvekkilinin dolandırılmış ve zarara uğratılmış olduğunu, ...

A.Ş.'nin oluşan zarardan sorumlu bulunduğu ileri sürerek 10.900 TL mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsiline, alacaklarına paranın bankaya yattığı 08/11/1999 tarihinden vade sonuna kadar yıllık akdi faiz, vade sonundan fili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi son bendi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve feri müdahil vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafça davalı ...'a devrinden önce ... A.Ş.'nin ... Şubesi'ne davacı tarafından 08/11/1999 tarihinde ilk olarak 10.900 TL paranın yatırıldığı, davacının yatırmış olduğu paranın...A.Ş. nezdinde ki ...hesabına aktarıldığı, ...hesap açılması uygulamasının tamamen ilgili bankanın (... A.Ş.) bilgisi dahilinde ve yönlendirmesi ile

mevduat sahiplerinin yanıltılması ve aldatılması esasına dayalı olduğu, dolaylı mevduat oluşturacak biçimde kendileri aracılığı ile yurtdışında ki bir bankaya görünüşte havale ettirmelerini sağladıkları, gerçekte olmadığı halde havale ve kredi işlemi varmış gibi gösterildiği, bir güven kurumu olan bankanın müşterileri aldatmaya yönelik böyle bir hareketten dolayı yatırılan para nedeni ile müşteriye karşı sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.900,00 TL'nin 02/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca Fon ve Fon'a devrolunan bankaların her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuş olmasına ve davalı bankanın da Fon'a devrolunan ... A.Ş.'yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumlu tutulması da doğru görülmediği gibi davacı tarafça 08/11/1999 tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına rağmen, talep aşılarak, 02/11/1999 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu yönlerden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.