Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11771 K.2015/3511

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 gün ve 2008/123-2011/842 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/02/2014 gün ve 2013/16835-2014/2384 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı arsa maliki arasında 23.07.1997 tarihli taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu parselde yapımı süren tatil köyü 13.02.2004 tarihli kira sözleşmesiyle sahibi tarafından müvekkiline kiralandığını, daha sonra inşaatı ve tefrişi karşılığında o tarih itibariyle kuruluşu yapılmamış davalı ... Turizm Tic. İnş. İşl.

A.Ş.'ye 10 yıl süreyle müvekkili tarafından kiralandığını, bu sözleşmenin 4. Maddesinde kurulacak davalı şirkette dava dışı .... %50, müvekkilinin %40 ve dava dışı ...

10 pay sahibi olacağının ve herkesin payı oranda nakdi sermaye olarak şirkete vermeyi kararlaştırıldığını, davalı şirketin kuruluşundan sonra 03.03.2004 tarihli ek sözleşme imzalandığını, baştaki sözleşmenin yürürlüğe girdiğini, ek sözleşmede müvekkili tarafından ödenmesi kararlaştırılan %40 harcamanın dava dışı ... tarafından karşılanması,

kiracı olan davalı anonim şirketin ortak sıfatıyla müvekkilince talep edilecek kâr payının 01.01.2012 tarihine kadar bu kişiye ait olacağının hüküm altına alındığını, dava dışı ... taahhütlerini yerine getirememesi nedeniyle davalı şirketteki payını diğer davalı gerçek kişilere devir ettiğini, bu gelişmelerin müvekkili genel kurulunda kabul edildiğini, müvekkiline ait hisselerin de genel kurul kararı olmaksızın yönetim kurulu tarafından bir dönem müvekkilinin vekilliğini yapmış davalı ... ile yine kooperatif üyesi olan diğer davalıya devrinin yapıldığının ortaya çıktığını,

bu davalılar ile müvekkilinin yöneticilerinin kasten işbirliği içinde hareket ettiklerini, devrin geçersiz olduğunu, ayrıca davalı şirketle müvekkili arasında taşeronluk sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin ne zaman yapıldığının belli olmadığını, ortaklara ağır yükümlülük getiren sözleşmenin 1163 sayılı Kanun'un 52. maddesi karşısında geçersiz bulunduğunu, davalının bu sözleşmeye dayalı fazla inşaat bedeli talep ettiğini, sözleşmenin zaman ve konu itibariyle imkansız bulunduğunu ileri sürerek,

hisse devir sözleşmesinin geçersizliği nedeniyle iptaline, davalı şirket ile yapılan sözleşmenin 5/L maddesinin imkansız borçlanmayı içermesi nedeniyle hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/16835 Esas, 2014/2384 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.