Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/11951 K.2014/15440

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 15/08/2013 tarih ve 2012/301-2013/694 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E. Sigorta A.Ş. vekili ve davalı Erv Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı B.Tur. Org. Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan anlaşma uyarınca davalı organizasyon şirketinin 05.11.2011 ila 09.11.2011 tarihleri arasında 4 gün 5 gece olmak üzere müvekkiline Balkanlar seyahati hizmeti sunacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin 5.678,09 TL hizmet bedelini davalıya ödendiğini, ancak davalı tarafından seyahatin iptal edildiğini, bedelin ise iade edilmediğini ileri sürerek 5.678,09 TL'nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Erv Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekili, sigorta acentesi olarak poliçe düzenlemeyen müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı E. Sigorta A.Ş. vekili, yetki ve iş bölümü itirazında bulunduklarını, düzenlenen Z. P.Tur Sorumluluk Sigorta Poliçesinin 100.000 Euro limitli olduğunu, davaya konu tur sebebiyle bir çok kişinin zarar gördüğünü, zarar görenlerin sayısı nedeniyle limitin aşılacağını, garame hesabı yapılmaksızın sorumluluğun doğmayacağını, tüm başvuru ve taleplerin beklenmesi gerketiğini, davalı organizasyon firmasının tur bedelini davacıya iade ettiğini belirttiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı B. Tur. Org. Tic. Ltd. Şti, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalı tur organizasyonu şirketi arasında 10.10.2011 rezervasyon tarihli voucher düzenlendiği halde seyahat acentası tarafından belirtilen koşulların yerine getirilmediği, bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli ve elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.678,09 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı E. Sigorta A.Ş. vekili ve davalı Erv Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, Z. P. Tur Sorumluluk Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı, davalı acenteye karşı doğrudan husumet yöneltmiştir. Mahkemece davalı sigorta acentesinin de sorumluluğuna karar verilmiş ise de, sigorta poliçesinin aktedildiği tarihte yürürlükte bulunan mülga TTK 119/2. maddesine göre acenteler müvekkileri adına akdettikleri veya akdine aracılık ettikleri mukavelelerden doğan uyuşmazlıklar dolayısıyla şahsen sorumlu olmayıp acente hakkında sorumluluğa karar verilemez. Somut olayda sigorta şirketinin vekili olarak hareket eden davalı acentenin de sorumlu tutulması mülga TTK 119. maddesine aykırı olmuş, davalı acente aleyhine kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davalı sigorta şirketinin temyiz itirazlarına gelince; davalı, dava konusu poliçe limitinin 100.000 Euro ile sınırlı olduğunu, bir çok kişinin zarar görüp tazminat talebinde bulunduğunu, talep edilen tazminat yekununun poliçe limitini aştığını, bu nedenle garameten paylaştırma yapılması gerektiğini, ayrıca davacıdan alınan tur bedelinin davalı tur şirketi tarafından davacıya iade edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tur şirketinden tur bedelinin davacıya iade edilip edilmediği sorulmuş ise de bu husustaki cevap beklenmeden ve zarar görenlerin çokluğu nedeniyle poliçe limitini aşılıp aşılmadığı, garameten paylaştırma koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden davanın kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Bu itibarla mahkemece, davalı tur şirketine yazılan müzekkere cevabının beklenmesi, tur bedelinin davalıya iade edilip edilmediğinin araştırılması, olayda garameten paylaştırma koşullarının bulunup bulunmadığının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı sigorta şirketi yararına da bu nedenle bozulması gerekmiştir.