KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/12012 E., 2015/1761 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2015
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/06/2012 gün ve 2010/206-2012/448 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/04/2014 gün ve 2013/949-2014/7689 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacı şirketin 1/2 hissedarı ve tam yetkili idari genel müdürü olduğunu, şirketin 2 ortaklı olup, diğer ortağın da 1/2 hisseye sahip .... olduğunu, şirket ortakları arasında bir kısım anlaşmazlıklar zuhur ettiğini, davalının diğer ortağını 1,5 - 2 yıl kadar işin başından uzaklaştırdığını, davalının şirketin dış işleri, idari ve mali işlerini yürüttüğü, münferiden tam yetkili temsilcisi bulunduğu davacı ....'den alacaklı olduğunu iddia ederek, .....
İcra Müdürlüğü'nün 2008/3738 E. sayılı dosyası ile herhangi belge ibraz etmeden ilamsız takip yaptığını, icra dosyasında belirtilen malların bizzat ihaleye katılan ... tarafından satın alındığını, davacı şirketin davalıya borcu olmadığını ileri sürerek, davacı şirketin davalıya borcu olmadığının tespiti ile ihalede davalıya intikal eden malların davacıya iadesine, bu mümkün olmaz ise rayiç bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/12012, K. 2015/1761, 12 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama