Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/12372 K.2015/2225

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 gün ve 2011/420-2012/231 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.03.2014 gün ve 2012/10333-2014/5005 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ....'nin 1997 yılında kurulduğunu, tek imza yetkilisinin diğer davalı ... olduğunu, .... grubunun Almanya’da dava dışı şirketler kurduğunu ve bu şirketler aracılığıyla toplanan paraların Türkiye'deki davalı şirkete ve ...'ün şahsi hesaplarına aktarıldığını, müvekkilinin, davalı şirketin Almanya'da kurduğu .....'ne, Türkiye'de konut sahibi olmak üzere para yatırdığını, ancak, konut satışının gerçekleşmediğini, kendilerinin dolandırıldığını iddia ederek; tüm yazılı ve sözlü taleplerine rağmen geri alamadıkları ileri sürerek, 38.798 DM (19.837,10 Euro) karşılığı 35.514,36 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.