Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/12491 K.2014/14278

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2014 tarih ve 2013/213-2014/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, işçilik hak ve alacaklarına ilişkin olarak müvekkili tarafından açılan alacak davasında S.Maat. Teks. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti'nin tasfiye edildiğinin anlaşılması üzerine, şirketin ihyası yönünde dava açması için müvekkiline süre verildiğini belirterek şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tasfiye memuru, davaya cevap vermemiştir.

Davalı Ticaret Sicil Memurluğu, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça işçilik hak ve alacaklarının tahsili istemiyle ihyası istenilen şirket aleyhine dava açıldığı, şirketin ihyası şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye memuru temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı tasfiye memurunun aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2'inci maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya olumsuz karar verilmeksizin, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir