Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/12501 K.2015/9623

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep (Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 tarih ve 2013/12-2014/155 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, davalı N.. T.. ve M.. T.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/09/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. S.. F.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada hesaplarının bulunduğunu, davalı M. M. T.'e davacı şirket yetkilisinin vekaletname verdiğini, vekaletin bankalar aracı kılınarak amacı dışında kullanıldığını, bilgi ve rızaları olmadan hesaplar açılıp, ödemeler yapıldığını, dekontlarda davacı şirket yetkilisinin imzasının olmadığını, şirket hesabındaki paraların davalı Metin Toker ve eşi olan N.. T..'in hesaplarına aktarıldığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan davalı İş Bankası yönünden maddi tazminat talebini ıslah dilekçesiyle yükseltmiş, davalı A. A.Ş. yönünden ise davadan feragat etmiştir.

Davalı İ.Bankası vekili, davanın haksız fiilden kaynaklandığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu, yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu, davalı M. T.'e hesap açma ve para çekme konusunda vekaletname verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı N. ve M. M. T. vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın BK'nın 62. maddesine göre 1 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğu, davalı M.. T..'in azledildiği 2005 tarihinden 17.08.2010 dava tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği, bunun aksi düşünülse bile davacının iddiasını ispatlayamadığı, 08.04.2005 tarihli azilnameden yıllar sonra dava açılmasının TMK'nın 2. maddesi ile bağdaşmadığı, davalı A. A.Ş. yönünden davadan feragat edildiği gerekçesiyle, davalı A.A.Ş. yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı N.. T.. ve M. T.vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğundan, dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nun 126/5 maddesine göre zamanaşımı süresi 5 yıl olduğu halde, somut olayda uygulanma yeri bulunmayan BK'nun 62. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece işin esasına girilerek, tarafların iddia, savunma, itirazları üzerinde durulup neticesine göre bir karar vermek gerekirken, bir taraftan davanın zamanaşımı nedeniyle reddedildiği belirtilip, diğer taraftan zamanaşımı defi nedeniyle delillerin incelenmesinin gereksiz olacağı açıklanıp, bilahare davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Öte yandan, davacı taraf davalı A. A.Ş. yönünden davadan feragat etmiş, anılan davalı vekili de 15.09.2010 tarihli dilekçesi ile feragat nedeniyle davacı taraftan vekalet ve yargılama ücreti talep etmediklerini belirttiği halde, mahkemece davalı A.A.Ş. yararına vekalet ücreti verilmesi doğru olmamıştır.

3-Bozma neden ve şekline davalı N.. T.. ve M.. T.. vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.