Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/12655 K.2014/20129

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2014 tarih ve 2013/97-2014/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar S.. Hiz. A.Ş., P.. Sağlık A.Ş. vekili ile davalı Avrasya Yapı A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan S.. A.Ş. arasında 01/11/2007 başlangıç tarihli 5 yıl süreli Sun Vital markasına ilişkin Franchise sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin davalılardan S.. A.Ş. ile Franchise sözleşmesi dışında başka hiçbir ticari ilişki bulunmadığını, sözleşmenin akdedilmesinin sağlanması için teminat senedinin tanzim ederek lehdar S..A.Ş'ye teslim edildiğini, davalı S..A.Ş'de dava konusu senedi diğer davalı P.. A.Ş'ye ciro ettiğini, ciro silsilesinin Y.. Ltd. Şti. ve en son bono hamili olarak davalı Avrasya A.Ş'ye yapıldığını, davalıların kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 25/05/2012 ödeme tarihli 50.000 Euro bedelli bono nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S.. Hizm. San. ve Tic. A.Ş. ve P..Sağlık Güzellik Tic. ve San. A.Ş. vekili, davacının iddiasının aksine müvekkili S.. Hizm. San. ve Tic. A.Ş. ile davacı arasında imzalanan 01/11/2007 tarihli sözleşmenin hiçbir maddesinde davacının müvekkili şirkete teminat senedi vereceğinin düzenlenmediğini belirterek davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. A.. vekili, müvekkilinin dava konusu bononun son ve yasal hamili olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Y.. G.. Salonu Ltd. Şti'ye yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, davacı ile davalı S.. Hiz. San. ve Tic. A.Ş. arasında düzenlenen 01/011/2007 günlü sözleşmenin 23. maddesinde Franchise verenin bu sözleşmenin imzalanması anında ödemelerin ve doğacak zarar ve cezai şartların karşılığı olarak 50.000 TL tutarında bir teminat mektubu isteyebileceğinin öngörüldüğü, S.. A..'nin davacıya çektiği 19 Ocak 2011 tarihli ihtarnamede "Franchise sözleşmesinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle Franchise sözleşmesinin

23. maddesi gereğince teminat olarak verilen 50.000 Euro'luk senedin icraya verileceğini ihtar ettiği, davalı S.. Hiz. San. ve Tic.

A.Ş'nin söz konusu ihtarla senedin sözleşmenin 23. maddesi gereğince verilmesi gereken 50.000 Euro'luk teminat mektubunun karşılığı olduğunu kabul ettiğinden senedin teminat senedi olduğunun ikrarla kanıtlandığı, davalının asıl borç ilişkisinin başka nedenden kaynaklandığını da kanıtlayamadığı, davalı vekilinin 24/09/2013 günlü oturumda bononun sözleşmeyle ilgili olmadığını teminat karşılığı edimlerin yerine getirilip getirilmemesi konusunda incelemeye gerek bulunmadığını belirtmesi nedeniyle bononun teminat olarak alındığı,

sözleşmeden kaynaklanan bir borcun bulunmadığı anlaşıldığından bononun teminat senedi olduğu ve teminatı olduğu herhangi bir borcun bulunmadığı, bononun ciro edildiği şirketler arasında ticaret sicil kayıtları ile sabit olduğu üzere şirketlerin bazı ortaklarının aynı şahıslar olduğu ve bedelsizlik def'inin bertaraf etmek için bononun muvazaalı olarak ciro edildiği gerekçesiyle, davacının keşideci olduğu, 25/05/2012 tarihli 50.000 Euro'luk lehtarının S.. Hiz. San. ve Tic.

A.Ş, diğer davalıların da ciranta olduğu, bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, bononun iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar S.. Hiz A.Ş, P.. Sağlık A.Ş. vekili ile davalı Avrasya Yapı A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, teminat amacıyla verildiği ileri sürülen bononun bedelsizliği iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı, davalı S.. A.Ş. tarafından davacıya gönderilen ihtarname karşısında, Franchise sözleşmesi ile aynı tarihte düzenlenen davaya konu bononun sözleşmenin 23. maddesi kapsamında verilen teminat bonosu olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu senedin teminat senedi olduğunun mahkemece de kabul edilmesi gözönüne alındığında, davalının savunması da gözetilip senedin teminat riskinin gerçekleşip gerçekleşmediği ya da gerçekleşmişse ne oran ve ölçüde gerçekleştiğinin kanıtlanması yükümlülüğü davalıya düşer. Bu doğrultuda davalıya savunmasının kanıtlanması yönünden tüm belge ve kanıtlarını sunma olanağı tanınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.