Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/127 K.2014/7331

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.10.2013 tarih ve 2006/386-2013/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, katılma yoluyla davalı A. Basım Yayın Dağıtım Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı İ..

O.. arasında düzenlenen 16.12.1997 tarihli sözleşme ile davalı tarafından yazılan üç adet eserin çogaltma, yayma ve mali haklarının 16.12.2007 tarihine kadar müvekkiline devredildiğini, davalının 12.09.2005 tarihli ihtarname ile cayma hakkını kullandığını bildirdiğini, bunun üzerine müvekkilince caymanın geçersizliğinin tespiti/iptali davası açıldığını, davalı yayınevinin yazar ile davacı arasındaki sözleşmeyi bildiği halde sözleşme yaparak "O.İ. A.

N." ve "İmparatorluğun E. U. Y." adlı eserleri yayınladığını, buna göre kitapların müvekkilince basılması halinde 20.750,00 TL kâr kaybının bulunduğunu, davalının da 13.200,00 TL kazanç elde edeceğini ileri sürerek FSEK'in 70/2'nci maddesi uyarınca şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen, 70/3'üncü maddesi uyarınca 6.000,00 TL'nin davalı şirketten, sözleşmenin 6.4.3'üncü maddesi uyarınca 3.000,00 TL'nin davalı yazardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 23.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile de seçimlik haklarını kullanıp FSEK'in 70/3'üncü maddesi uyarınca davalıların elde ettiği kâr olan 77.618,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş ve davalı İ.. O.. hakkında açılan davayı takip etmediklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, cayma hakkı ile ilgili açılan davanın derdest olduğunu, bu nedenle davanın erken açıldığını, cayma hakkının kullanılması nedeniyle tazminat istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı İ.. O.. ile davacı arasında dava konusu eserleri de kapsar şekilde 16.12.2007 tarihine kadar geçerli yayın sözleşmesinin bulunduğu, davalı eser sahibinin cayma bildiriminin geçersiz olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit hale geldiği, dava konusu eserler için yayınevi karının ortalama %20 olduğu, davalı şirket ile davalı arasında bir sözleşme

bulunmadığından ihlalin haksız fiile dayandığı, FSEK'in 54'üncü maddesi uyarınca davalının iyiniyetli olduğu varsayılsa dahi yayın hakkını kazanamadığı, bu nedenle davalı şirketin sorumlu olduğu, davacının ıslah dilekçesi ile FSEK'in 70/3'üncü maddesi uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, davalı şirketin iki eserin yayınından toplam 35.800,33 TL kâr elde ettiği gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile "İ. E. u. Y." adlı kitaba ilişkin olarak 30.180.38 TL'nin, "O. İ. A.N." isimli kitaba ilişkin olarak 5.691.95 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine, davalı İ.. O.. hakkında telif ücretine ilişkin açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı A. Basım Yay. Dağ. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının mali haklarına sahip olduğu eserlerin davalı şirket tarafından yayınlanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davacı, ıslah dilekçesi ile seçimlik hakkını kullanarak tazminat taleplerini 5846 sayılı Kanun'un 70/3. maddesi uyarınca, davalının elde ettiği kârın ödenmesine dayandırmıştır. Bu durumda, mahkemece vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamın da davalının dava konusu eserlerin satışından elde ettiği net kârın tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken İstanbul Yayıncılar Birliği'nin bu tür kitaplarda yayınevi kâr marjının %20 olduğu yönündeki cevabı nazara alınarak satılan kitaplardan elde edilen hasılatın üzerinden %20 kâr hesabı ile bulunan miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de, davanın reddedilen kısmı üzerinden mümeyyiz davalı yararına nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.