Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/13001 K.2015/1300

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/06/2013 gün ve 2011/124-2013/139 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/04/2014 gün ve 2013/16657-2014/6719 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli markayı 08/01/2001 tarih ve 2001/20446 sayı ile 09, 16, 35, 38 ve 41. sınıflarda tescil ettirdiğini, müvekkilinin geniş bir coğrafyada yayın yaptığını ve yüksek dinleyici ve izleyici kitlesine ulaştığını, davalının kötü niyetli olarak ''www......com.tr'' alan adı içerisinde yer alan "...." ibaresini hukuka aykırı bir şekilde kullandığını, davalının ''www.....com.tr'' alan adı kullanımının müvekkilinin marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğunu ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek,

markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, tecavüzün men'ini ve ortadan kaldırılmasını, davalı şirket tarafından kullanılan ''www......com.tr ''adlı alan adının müvekkiline devrini, bu talebin kabul görmemesi halinde ise alan adının iptalini, şimdilik, 2.500,00 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini, ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri nazara alınarak mahkemece davalı aleyine hükmedilen 2.500 TL manevi tazminata ilişkin olarak kendisini vekile temsil ettiren davacı yararına 300,00 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi yerine yazılı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.Bu nedenle Dairemiz’in 07.04.2004 tarih ve 2013/16657 Esas, 2014/6719 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak, kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün aşağıdaki şekilde HUMK'nun 438/VII maddesi gereğice düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.