Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/13451 K.2014/19640

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/519-2014/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde 15.09.1997 tarihinde hizmet akdi ile halkla ilişkiler sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, davacının işyerinde sabah 08:00 akşam 18:00 mesaisi ve aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, öğlen yemeğinin işverence karşılandığını, davacının aynı zamanda ...nin yönetim kurulu üyesi olduğunu, davacının 31.01.2001 tarihinde emekliliği sebebiyle sigorta çıkışı verilmesine karşılık fiilen işyerinde çalışmaya devam ettiğini, yeni yönetimle anlaşmazlığa düşmesi sebebiyle iş akdinin 02.08.2004 tarihince işverence feshedildiğini,

davacının iş akdinin feshinden doğan kıdem ve ihbar tazminatları ile kullandığı yıllık izin hakları karşılığı izin ücretinin davalı işverence ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti isteminde bulunmuş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile 4.000 TL huzur hakkı bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının emekli olduğu 31.01.2001 tarihinden sonra davalı işyerinde hizmet akdine tabi bir çalışmasının bulunmadığını, davacının yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını ve yönetim kurulu üyeliği nedeniyle kendisine Türk Ticaret Kanunu'nun hükümleri gereğince huzur hakkı ödendiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Türk Ticaret Kanunu'na göre anonim şirketin idaresi ve temsili yönetim kuruluna ait olup, yönetim kurulu üyelerinin kanundan doğan bu görevlerini getirmeleri sebebiyle şirket tüzel kişilik ile aralarında vekalet akdine dayanan bir ilişki bulunduğundan sigortalı sayılmayacakları, bu görevleri nedeniyle huzur hakkı ve sair ücret alınmasının ilişkinin vekalet akdi niteliğini ortadan kaldırmayacağı, dosyada mevcut ticaret sicil kayıtları,

işyeri kayıtları ve tüm belgeler incelendiğinde davacının davalı işverenliğin kurucu ortaklarından olup aynı zamanda şirketin ticaret siciline tescil tarihinden itibaren yönetim kurulu üyesi ve başkan yardımcısı olarak şirket yönetimin değiştiği 24/07/2004 tarihli olağan genel kurul toplantısına kadar görev yaptığı ve şirkette kurucu ortak sıfatıyla pay sahibi olduğu, 1. derecede imza yetkisi bulunduğu, bu nedenle yönetim kurulu üyesi ve başkan yardımcısı olarak çalıştığı dönemlerde şirketi temsile yetkili olduğu, şirketle arasındaki hukuki ilişkinin vekalet akdine dayandığı,

bunun gereği davacıya huzur hakkı veya ücret ödemesi yapılmasının mümkün olduğu, bu nedenle yönetim kurul ve genel kurul kararlarında belirtilen tutarlarda kendisine ücret ödendiği, her ne kadar davacı tarafça halkla ilişkiler sorumlusu olarak çalıştığını iddia ediyorsa da davacının yönetim kurulu üyesi ve başkan yardımcısı olduğu dönemlerde bu görevin dışında ayrıca hizmet akdine dayanan bir işi ifa ettiği yolunda herhangi bir sözleşme veya ücret bordrosu sunulmadığı gibi tanık beyanları da davacının yönetim kurulu üyeliği ve üyeliğin getirdiği işler dışında hizmet akdine dayanan bir işte çalıştığı konusunda ve buna göre davacıya ücret

ödenip ödenmediği yönünde herhangi bir açıklayıcı beyana da rastlanmadığı, davacının davalı işyeri ile arasında hizmet akdi ilişkisinin varlığı ispatlanamadığı, davacının dava konusu edilen iddialara ilişkin davalıdan bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemece ıslah yoluyla davanın huzur hakkı alacağına dönüştürülmesi tartışılmamışsa da bozma kararından sonra ıslahın mümkün olmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.