Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/13582 K.2015/10255

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2012/100-2014/167 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/10/2015 günü hazır bulunan davacı S.. K.. vekili Av. S.. D.. ile davalı vekili Av.A. Y. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "A. (A. DANSI) adlı müzik eserinin müvekkili tarafından 2009 yılında bestelendiğini, müvekkilinin 2010 yılında yurt dışından döndükten sonra müzik eserinin radyolarda ve dijital ortamlarda izinsiz olarak çalındığını farkettiğini, bunun üzerine 13.10.2010 tarihinde M.'a kayıt yaptırdığını, daha sonra yapılan araştırmada müvekkiline ait müzik eserinin internet ortamında F.-O.

L. adıyla satışa sunulduğunu ve M.'a bildirim yapıldığını, eserin lisanslı kullanıcılar tarafından GSM oparatörlerince ve dizi, sinema gibi pek çok mecrada kullanılarak haksız kazanç elde edildiğini öğrendiklerini, davalının, eser sahibi olarak müvekkilinin adını belirtmeyerek manevi hakları ihlal ettiğini, davalının müvekkilinin mali ve manevi haklarına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 45.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, birleşen davada davacı şirket vekili, "A.” (A.DANSI) adlı müzik eserini sahipliğinin S.

K.' na ait olduğunu, bu müzik eserinin ses tespitinin müvekkili tarafından yapıldığını, davalının ise başka bir isim altında ve müvekkilinin izni olmaksızın bu eseri F.-O. L. adıyla dijital ortamlarda satışa sunduğunu ve haksız kazanç elde ettiğini, müvekkilinin fonogram yapımcılığından doğan mali haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalının dava konusu müzik eserini haksız olarak kullandığının ve izinsiz bir şekilde satışa

sunduğunun tespitini, tecavüzünün ref'ini, FSEK'nın 68. maddesi gereğince müvekkilin hak edeceği rayiç bedelin tespiti ve bunun 3 katının davalıdan tahsilini, davalının elde ettiği kazancın tespit edilerek FSEK'nın 70. maddesi gereğince davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "O. L. isimli eserin hak sahibini araştırdıklarında bu eserin sanatçı adı F. olan S. J. E.T. adlı sanatçıya ait olduğunu öğrendiklerini ve 24/09/2010 tarihinde bu esere ilişkin mali hakları kullanma konusunda izin, muvafakat ve devir belgesi aldıklarını, 07/10/2010 tarihinde M. Meslek Birliği'ne kayıt yaptırdıklarını ve eseri dijital kullanıma sunduklarını, davacının eser sahipliği iddiasının doğru olmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, farklı isimlendirmelere rağmen, dava konusu müziğin aynı olduğu, davacı tarafın ibraz ettiği CD'deki kayıtların eserin alt yapısı niteliğinde bulunduğu ancak bu kayıtların ne zaman ve kim tarafından oluşturulduğunun belirlenemediği, bunun tespit edilebilmesi halinde dahi davacının eseri ürettiği tarihlerde eserin internet ortamında olması nedeniyle CD üretim tarihinin kesin bir delil olarak görülemeyeceği ve CD'deki kayıtların eser üzerinde hak sahipliğini ispata yeterli olmadığı,

internet sitelerindeki kayıtların da kimler tarafından yüklendiğinin bilirkişilerce tespit edilemediği, internet kayıtları olarak gösterilen linklerin açılamadığı, diğer kayıtların 2009-2010 yıllarına ait olduğu, davacının 13/10/2010 tarihinde M. Meslek Birliği'ne sunduğu notalar dışında eser sahibi olduğunu ispata yeterli delil ibraz edemediği, davalı tarafından 07/10/2010 tarihinde M.

Meslek Birliği'ne yapılan başvurunun davacıdan daha eski tarihli olduğu ve davalının FSEK'nın 52. maddesine göre mali hak kullanım yetkisi aldığı S. J. E.T. adlı kişinin eser sahibi olduğunun kanaatine varıldığı, asıl davada eser sahipliği iddiasının, birleşen davada bağlantılı hak sahipliği iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.