Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/13599 K.2014/15360

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2014 tarih ve 2013/864-2014/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Ulm Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2009 tarih 2 O 104/09 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, MÖHUK'nın 54. maddesinde düzenlenen tenfiz şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava tenfiz istemine ilişkin olup mahkemece Lahey Sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yabancı mahkeme kararının tebliğ edildiğine dair belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davaya konu Ulm Eyalet Mahkemesi'nin yapmış olduğu yargılamada, davalıyı Almanya'da bulunan vekili Av. O. K.'ın temsil ettiği ve kararın 26.09.2009 tarihinde adı geçen vekile tebliğ edildiği mahkeme karar başlığında da bu vekilin adının yazılı olduğu dosya içindeki karar aslı ve tercümesinden anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı yurtdışında vekille temsil edildiğine göre, ancak Türkiye'de tebligat yapılması halinde Adalet Bakanlığı aracılığı ile tebligat yapılacağı hususu gözden kaçırılarak kararın Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre tebliğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.