Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/13745 K.2014/20031

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.06.2014 tarih ve 2013/550-2014/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete personel taşıma hizmeti verdiğini, davalı tarafın bu iş nedeniyle ödenmeyen 12.361,88 TL alacağı bulunduğunu, tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kayıtlarında böyle bir borca rastlanmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının iki adet fatuna bakiyesinden kalan 12.361,88 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının iki adet fatura bakiyesinden kalan 12.361,68 TL borcu bulunduğu belirtilmiş ise de, davalı vekili rapora itirazlarını içerir dilekçesinde 2013 yılında davacı tarafa ödemeler yapıldığına ilişkin belgeler sunmuş, ancak anılan belgeler incelenmeden hüküm oluşturulmuştur.

Bu itibarla mahkemece, davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü itirazları karşılar şekilde ve dosyaya sunulan belgeleri de değerlendiren, tartışan ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalı vekilinin anılan itirazları tartışılıp değerlendirilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.