KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/13876 E., 2015/383 K.·Mahkemesi :fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2015
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada.....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2010 gün ve 2007/120-2010/93 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.02.2014 gün ve 2013/12532-2014/1964 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili,.....Yönetim Kurulu’nca alınan 20 Mart 2000 tarihli karar gereği “......”nın posterini ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayınlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim yapmak, kulüp adı ve/veya.... ile.... malzemesi olarak vermek için öncelikle .....’nden izin alınması ve sözleşme yapılması gerektiğini, ancak davalının basım ve yayımı gerçekleştirilen......’nin 09 Ocak 2007 tarihli nüshasında profesyonel futbolcu.....'ın posterini 2007 takvimi yaparak sözleşme yapmaksızın ve izin almaksızın yayınlamış olduğunu ileri sürerek,
telif hakkı ihlali sebebiyle 50.000 USD'nin şimdilik 5.000 USD'lik kısmının karar tarihinde aynen ödenmesine veya dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanmak suretiyle bulunacak TL karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/13876, K. 2015/383, 15 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama